A set of common Turkish verbs takes the dative -e or -a where English uses a different preposition or none at all: yardım etmek, bakmak, başlamak, inanmak. Sana yardım ederim, soruna bakarım.
Examples
- Merak etme, ben hallederim.
- Do not worry, I will sort it out.
- Sana seve seve yardım ederim.
- I will gladly help you.
- Yarın soruna bakacağım.
- I will look at the problem tomorrow.
The mistake to avoid
Yardım etmek takes the dative: sana yardım, not "seni yardım".
Where this fits in
Telefon, mesajlar ve küçük sorunlar, Turkish A2: Aramak ve yazmak, özür dilemek, bir yanlış anlaşılmayı çözmek ve yardım istemek - işler planlandığı gibi gitmediğinde günlük hayat.